Disappointed...

Przeczytałam Cejrowskiego książki podróżnicze i chociaż nie przepadam za samym Cejrowskim, trzeba mu przyznać, że opowiadać i kolorować umie. Jego książki czyta się płynnie, z uśmiechem na twarzy.
Zachęcona kupiam książkę jego byłej, Beaty Pawlikowskiej, "Blondynka u szamana". I co? Eh, kobiety są jednak inne od mężczyzn. Jej opowieści są często bez puenty, średnio ciekawie opowiedziane. Jak kawały kogoś, kto nawet najśmieszniejszy dowcip potrafi opowiedziec bezbarwnym głosem. Rozczarowałam się bardzo. Brak mi tam pazurka opowiadacza. Nie chcę być świnią dla własnej płci, ale Pawlikowska ma typowo babską manierę pisarską, którą można określić jednym słowem- łagodność. Żeby nie powiedzieć- bezpłciowość.
Nie wątpię, że jej opowieści porywają masę ludzi, ale niestety, nie są dla mnie...

"...and we all stay skinny as we just won't eat"

"Do you have something which is not fattening?" zapytała średnia pyza. Woda?pomyślałam. Ale zdobyłam się na bezczelność odpowiedzenia jej, że ogólnie jedzenie zawiera kalorie i wszystko tuczy.
Denerwują mnie tego typu pytania. Mając 20+ lat powinno używać się MÓZGU. Wystarczy pomysleć. Skoro jest pyzata, to nawyraźniej coś robi źle. Może to, że sałatkę z niczego popija Lucozade- napój składający się głównie z cukru i trochę wody plus regulatory kwasowości. Hm... Może tajemnicza sztuka korzystania z mózgu jest na wymarciu? Bo jej najwyraźniej telewizja wmówiła, że Lucozade doda jej energii. I ta głupiutka uwierzyła. Eh...

A z tym jedzeniem to przecież taka prosta sprawa. Żresz za dużo- będzie cię za dużo. Mądre wybieranie posiłków i unikanie syfiastego, przetworzonego jedzenia. Białe tuczy- biały cukier, chleb, mąka, ryż, makaron. Brązowe jest ok. Zasada MŻ- Mniej Żreć- jest genialna. Mało a często. Odmawianie sobie wszystkiego nie wychodzi na zdrowie, czasem sobie można pozwolić, ale bez przesady.
I bądźmy szczerzy- ile z nas będzie modelkami? Zwykłe ciałko z krągłościami jest ok:) Wolę mieć brzuszek i cycki, niż wystające żebra i plecy z obu stron...

talking for a sake of talking...

Pracuję obecnie w dość ruchliwej restauracji w niewielkiej mieścinie. I prawie co rano widuję te same kobity siedzące razem, pijące kawusię i GADAJĄCE. W dzień wolny chodząc po mieście widzę te same panie w innych knajpkach, również pijące kawusię i GADAJĄCE. Odniosłam wrażenie, że cały dzien przemieszczają się między kawiarniami i GADAJĄ. Moje pytanie- o czym te baby gadają cały dzień, cały prawie tydzień, miesiąc w miesiąc, rok w rok? Słuchając okazuje się, że jest to talking for a sake of talking. Gadanie żeby tylko gadać. No przecież by mnie huj jasny strzelił gdybym należała do takiego kółka kretynek, które o wzorku na koszuli potrafią rozmawiać pół dnia.
Czasem trudno jest mi zrozumieć, że ludzie- kobiety zwłaszcza- nie potrafią się wyrażać zwięźle i na temat. Flakami mi wywraca, gdy spotykam Mary, która mnie z jakiegoś powodu bardzo lubi (bo słucham?) i opowiada mi Z OKRYTNYMI SZCZEGÓŁAMI swój dzień, lub tydzień. Dobre wychowanie nie pozwala mi wysłać jej do wszystkich diabłów. Ale zawsze odchorowywuję każde z nią spotkanie- zamykam się w domu, wyłaczam komórkę (diabelskie urządzenie...)i nie otwieram drzwi. Nie mam siły na żadne kontakty.
No. Tyle chciałam powiedzieć.

my brand new netbook...

Mój nowy netbook nazywa się emachine. Jest leciutki, przypomina czarny zeszyt A4. Jest słodki. Bateria trzyma około 4-5 godzin, ma dwa wejścia usb i jedną wadę (którą mają wszystkie netbooki) Windows7 Starter. Nie mam problemu z Windowsem, ale ta wersja jest tak okrojona i uboga, że aż boli. Nie da się ustawić własnej tapety, chyba, że po jakichś alpejsksich kombinacjach.
No i 1GB powoduje, że operacje są powolne.
Ale co mi tam, mam własną elektroniczną maszynę do pisania:)

A tak w ogóle to jednak chyba jestem gadżeciara. Kocham elektroniczne zabawki. Moimi must have są zdecydowanie Kindle ebook, ipod Touch, i teraz zgrabniutki netbook. Jak zabraknie prądu to popadnę w depresję...;)

Jeśli chodzi o Kindle, to był przypadek, że go posiadam, ale jestem przeszczęśliwa. Dalej korzystam z normalnych książek, ale ten e-reader jest świetnym rozwiązaniem, gdziekolwiek jadę. Mam tam masę książek, które chcę po prostu mieć. Lubię się przeprowadzać, a tachanie ze sobą całej biblioteki to żadna przyjemność. Przekonałam się o tym przy ostatniej przeprowadzce, w grudniu.
Teraz planuję przeprowadzić się gdzieś dalej, więc będę musiała pozbyć się większości książek:(

there is no pasta in my pasta...

Hit zeszłego wieczoru- vegetarian pasta. Dostarczona do stolika nr 5. Po kilku minutach można było zauważyć, że dziewcze grzebie w potrawie z jakimś takim zagubionym wyrazem. Podchodzę i pytam, czy wszystko ok. "No" she says "there's no pasta in my pasta...".
A w roli kucharza... who was it again? Ah! Szefowa:P

perfect life...

Mieszkanko- tak, mieszkanko, mam doświadczenie mieszkania i utrzymywania domu, wolę mieszkanko- urządzone w Ikea, kwadratowe, ustawne pokoje, kuchnia przestrzenna na tyle, by można było w niej swobodnie gotować. Dwie opje przychodzą mi do głowy- mieszkanie doktora Housa, lub takie jedno idealne z koszmaru Kinga, mieszkanie zabójcy, umieszczone w wieżowcu, niewielkie, ale z wąskim pasmem basenu do pływania. Genialne rozwiązanie- basen zaczynał się w salonie i wychodził wzdłóż ściany na balkon. Tak, takie mieszkanko chcę. Gdzieś w kącie miejsce na jogę i ćwiczenia. Oraz piękne akwarium. Minimalizm mi się marzy. Kilka bibelotów. Kominek. I święty spokój.

Lurking from the darkness...

Fobia społeczna. Osobowość unikająca. No to już wiem, co mi jest.